Toonaangevende innovaties in onze twee kleine landjes

Door Jan van Blerk & Eileen van Dongen

Op de CrossCare X CrossRoads Convention toonden verschillende projecten binnen zowel het CrossCare- als CrossRoads2-programma hun ervaringen en resultaten. Deze projecten ondersteunen bedrijven die grensoverschrijdend willen samenwerken om innovatieve en technisch haalbare projectideeën te realiseren. CrossRoads2 richt zich op innovatie binnen sectoren zoals chemie en materialen, bio based en hightechsystemen, terwijl CrossCare zich volledig focust op innovaties in de zorg.

Goed, dat was een korte inleiding. Misschien meer voor mezelf, omdat ik zelf totaal niet thuis ben in de innovatiewereld. Ik vond het dan ook erg spannend en wist niet goed wat de dag zou brengen. Gelukkig ging er een aantal gezellige collega’s mee en in de trein bespraken we hoe de dag eruit zou zien.

Al minder spannend werd het, toen een zeer vooraanstaand persoon binnen Interreg Vlaanderen-Nederland (ik zal geen namen noemen), vergeten was een kaartje te kopen: “We hebben een budget van miljoenen euro’s, maar ik heb nog maar net genoeg contant geld op zak om een kaartje te kopen!” Gelukkig lachte de conductrice vrolijk met ons mee.

Down to business

We waren vanuit Antwerpen op weg naar Nederland. De conventie vond namelijk plaats in het Natlab in Eindhoven: een locatie met symbolische betekenis. Het NatLab was sinds het begin van de vorige eeuw de Nederlandse onderzoeksafdeling van de elektronicagigant Philips. Dit sloot natuurlijk perfect aan bij de conventie, waar ondernemers over het onderzoek rondom en de resultaten van hun innovatieprojecten vertelden. Mijn collega Jan en ik hielden interviews met een aantal ondernemers om vast te leggen wat voor boeiende projecten er met de steun van Interreg kunnen worden gerealiseerd (geen propaganda – slechts mijn bescheiden mening). 

De interviews

Een projectadviseur van Interreg had bij aanwezigen van twee interessante projecten geïnformeerd of ze even tijd voor een interview konden maken, en dit konden ze. Jan zou filmen en ik zou interviewen – en zelf dus in beeld komen. Spannend… Wat als ik iets fout zou doen? Of een stomme vraag zou stellen? Gelukkig was daar Jan: “dan knippen we dat er gewoon uit.”

Het eerste interview hielden we met de mannen van FreeSense Solutions. Dit “oortje” op maat wordt momenteel getest op zwemmers en meet prestaties en gezondheidsparameters. Nu dus vooral interessant voor sporters, maar het oortje kan in de toekomst veel breder ingezet worden. 

Het leuke van die interviews is dat je eventjes een op een praat met de ondernemers. Vlak voor het tweede interview sprak ik dus kort met Maurice Hermans, CEO bij IncoSense. Hij vertelde over hoe IncoSense de ongemakken van incontinentie zou kunnen verminderen. Ze doen namelijk testen met sensoren en systemen die notificaties geven wanneer incontinentieluiers verzadigd zijn. Ook gaf hij me een aantal boekjes waarin ik meer kon lezen over wat IncoSense precies inhoudt. Ik stopte de folders en boekjes in mijn tas zonder er nog echt aandachtig in te hebben gelezen en we liepen naar een leuk interviewplekje. Hermans vertelde dat er soms wat fout gaat, maar dat het onderzoek in volle gang is. Hij leek er vertrouwen in te hebben en wist dat vertrouwen over te brengen. 

Ook aan spannende dagen komt een eind

Voor ik het wist was de dag weer voorbij. Een dag die van start was gegaan met een boeiend openingswoord van onze eigen directeur Bram De Kort. Twee projectfilms, vele interessante pitches, een keynote van Ianka Fleerackers en wat interviews later, vertrok het Interreg-team.

Toen ik thuiskwam, bekeek ik de boekjes die ik van Hermans had gekregen eens goed. Ik zag een informatieve folder en een klein boekje genaamd “Zeven minuten, kwalitijd”. Was dit een spelfout? Ik grinnikte en sloeg het boekje open. Al snel vond ik uit dat het ging om tijd maken voor cliënten of bewoners van verzorgingstehuizen. Hier zou weer tijd voor zijn door uitvindingen zoals de IncoSense Smart, omdat incontinentieluiers minder vaak vervangen moeten worden. Een vervanging duurt 7 minuten: deze bespaarde 7 minuten zouden kunnen worden gebruikt om ouderwetse “kwaliteitszorg” te leveren. Wat verstaan ze bij IncoSense onder “kwaliteitszorg”?, dacht ik.

“Kwalitijd”

Kwaliteitszorg is tijd nemen: “koekje erbij” en “voorlezen”, “leer een liedje van toen” en “zullen we het samen doen”. Pagina na pagina staan er tips om de 7 minuten te vullen met aandacht voor de mens. Neem samen een koekje, lees de bewoner voor uit een boekje of vraag de bewoner naar een liedje van vroeger en zing het met hem/haar mee. Of doe samen een klusje dat de bewoner ook aankan: dit bevordert het gevoel van zelfredzaamheid en eigenwaarde van de bewoner. Denk aan: boterhammetjes smeren, foto’s uitzoeken of planten water geven.

Binnen de kortste keren had ik het hele boekje glimlachend doorgebladerd. Iedere tip op elke pagina deed mij hopen dat wanneer mijn opa of oma, mijn papa of mama (of – al duurt dat hopelijk nog even – ikzelf) ooit in een verzorgingstehuis terecht zou komen, de verpleegkundige dit boekje heeft gelezen.

Wat ik die dag van de vriendelijke Hermans heb geleerd, is dat innovatie zeker hand in hand kan gaan met zorg voor ouderen – hand in hand kan gaan met oog voor een ander. De leerzame dag was de spanning van die ochtend meer dan waard.


| De credits voor de toffe beelden gaan naar Jan, de visuele expert bij Interreg!

Alle berichten

Tekst: Eileen van Dongen

Video: Jan van Blerk

---

Eileen en Jan zijn Interreg Reporters binnen het programma van Interreg Volunteer Youth (IVY), een initiatief dat deel uitmaakt van het Europese Solidariteitskorps.